Se tivésemos que mandar unha sonda Voyager cun libro que lles explicase Galicia aos extraterrestres ben podería ser este, o mesmo que aos galegos que pensan que o seu país é pequeno cando realmente é un mundo: realidades que pouco transcenden, e cando o fan cóntanse doutra maneira.
Os incendios, os xubilados que non saben facer ca vida, os fillos que non saben que facer cos pais, o xabaril que baixa do monte, os festexeiros que acaban nun after onde nunca nada sae ben.
Considerado como unha das voces máis sorprendentes, anovadoras e intrépidas.
- A Galicia real fronte á sonda Voyager: O libro preséntase cunha premisa cargada de ironía: se houbese que enviar unha sonda espacial Voyager cun libro que lle explicase aos extraterrestres como é realmente Galicia de verdade, esta obra sería a elixida.
- Continuidade do universo costumista: Ferreiro Chao-Abella volve poñer o foco na cotidianidade galega máis rural e urbana ao mesmo tempo, onde conviven de xeito natural as modernidades tecnolóxicas coas estampas máis tradicionais e estrambóticas (como a propia imaxe do tractor John Deere que dá título ao volume).
- Crónica de urxencia e humor: O autor sérvese da súa ollada xornalística para diseccionar con precisión os hábitos, as contradicións, o humor característico e o día a día dos galegos sen caer en tópicos romanticistas nin paternalistas.
Fran Ferreiro Chao-Abella (A Coruña, 1984) comezou a publicar en prensa despois de que Jose Manuel Pereiro o vise, nunha tarde de trebón, baixar pola rúa da Torre feliz, despreocupado e totalmente enchoupado. Supuxo que alguén así tería algo interesante que dicir. Era verán de 2022 e xa o coñecía de lelo nas redes sociais. Pouco despois fichouno Santiago Jaureguizar para o Táboa Redonda, suplemento cultural de El Progreso, onde escribe un artigo cada quince días. Cun deles gañou en 2024 o premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela: «No 2ºG hai un narcopiso», contido na súa primeira escolma editada por Morgante, País estático, tempos salvaxes.
- A sonda Voyager galega: A crítica coincide nunha metáfora repetida: se houbese que mandar unha sonda espacial para explicarlles Galicia aos extraterrestres (ou aos propios galegos que non coñecen a realidade fóra das cidades), este libro sería o candidato ideal.
- A crónica do invisible: Valórase enormemente a súa capacidade para retratar o día a día de realidades que pouco transcenden nos medios formais: os lumes, os xubilados que non saben que facer co tempo libre, as complexas relacións paternofiliais no rural, os xabarís que invaden as vilas ou as noites que rematan en afters desastrosos.
- Xogo de opostos: Os analistas destacan o marabilloso choque que xera o autor entre o vello e o novo, o intelectual e o puramente popular.
- Estilo provocador: Defínese como un texto que camiña con mestría e equilibrio entre o humor máis intelixente e a "repunancia", combinando o tenro co perverso. O seu estilo consolídao como unha voz intrépida e cunha "retranca" renovada.
- O selo do autor: A crítica subliña que esta obra funciona como a perfecta continuación do camiño satírico iniciado no seu debut, País estático, tempos salvaxes, asentando o seu nome como un dos cronistas máis afiados do panorama das letras en galego.
Editorial: Morgante 05-2026
Idioma: Galego
Páxinas: 114
CRÓNICA
GALICIA
HUMOR