PORTALÉN. TREIXADURA

• O concepto de "Portalén": O título funciona como unha porta simbólica entre o pasado e o presente. O grupo busca establecer un diálogo aberto entre a súa propia historia de máis de trinta anos de traxectoria e as novas direccións da música tradicional.
• Contido e extensión: Trátase dun proxecto de gran envergadura composto por 19 temas e cunha duración total de 1 hora e 7 minutos. Nel combínanse pezas tradicionais arranxadas pola banda con novas composicións que exploran novos camiños sonoros. 
• O sinxelo de adianto: Unha semana antes do lanzamento do álbum completo, o 20 de febreiro de 2026, a banda presentou "Caramuxos", o primeiro sinxelo oficial que serviu para abrir este novo universo musical. 
• Temas destacados: Entre o extenso repertorio do disco atópanse pezas como "Muiñeira da Moa", "Fiadiña", "Os catro camiños de Riofrío", "Do Pindo ao Caramiñal" ou "Cantar de Fornelos". 
• Deseñado para o directo: A crítica e a propia formación sinalan que, aínda que é un disco pensado para escoitar con repouso, as cancións cobran a súa máxima dimensión ao ser compartidas en directo sobre o escenario co público. 

Tras o percorrido do seu anterior álbum Camiño Longo (2022) , a lonxeva formación tomou o seu tempo para compoñer e madurar novas cancións. Dese proceso nace Portalén, un disco que dialoga coa historia de Treixadura e coa tradición que sempre a acompañou, pero que mira cara adiante con novas pezas e novos camiños sonoros.
O disco preséntase como unha porta simbólica entre o pasado e o presente, un lugar onde o vivido se transforma en futuro. Un disco pensado para ser escoitado con calma e, sobre todo, para ser compartido en directo. O primeiro adianto deste traballo chegou o 20 de febreiro co lanzamento de”, o sinxelo que abriu a porta a este novo universo musical conformado por dezanove temas.
Este concerto en Afundación permitirá descubrir o álbum no seu conxunto, nun formato pensado para poñer en valor a forza do canto colectivo, a coidada instrumentación e a identidade dun proxecto que segue a medrar sen perder a súa esencia.

• Honestidade e respecto polos tempos: A crítica gaba que a formación fuxise das présas e da lóxica do consumo acelerado da industria musical actual. Valórase moi positivamente que se tomasen catro anos desde o seu anterior disco para compoñer, madurar e gravar con calma. 
• Equilibrio perfecto entre herdanza e vangarda: Destácase o disco como unha "porta simbólica" moi ben executada. Os expertos subliñan que o grupo consegue manter intacta a súa esencia (o canto colectivo e a potencia das gaitas) mentres explora con éxito novos camiños sonoros e arranxos máis frescos. 
• Unha esmerada riqueza instrumental: A prensa musical pon en valor a coidada produción técnica do álbum. Lóase a combinación entre a contundencia do seu orfeón de voces masculinas e a sutileza de pezas cunha instrumentación tradicional limpa, rica e moi emotiva. 
• Eficacia na transmisión cultural xeneracional: Varios analistas apuntan que Portalén demostra por que Treixadura segue a ser un piar da nosa cultura, xa que as pezas do disco teñen a virtude de conectar e emocionar a público de todas as idades, desde a xente maior ata as novas xeracións. 

• O son característico: A súa proposta musical baséase na fusión dun grupo de gaitas tradicional (gaitas, bombo e tamboril) coa potencia e a lírica dun orfeón de voces masculinas. Esta combinación dálle un son único, potente e moi emotivo.
• A música como festa compartida: Treixadura entende a música tradicional como un elemento vivo e colectivo. O seu obxectivo principal é que o público non sexa un mero espectador, senón que cante e baile as pezas en festas, romarías e teatros.
• Unha discografía de éxito: Ao longo dos anos publicaron álbums de referencia como O cantar que cura (2002), Eles van (2006), Vendima tardía (2015), Camiño longo (2022) ou o seu recente traballo Portalén (2026), que reafirma a súa madurez artística.
• Premios e recoñecementos: A súa traxectoria foi galardoada en numerosas ocasións, destacando o Premio Martín Códax da Música no ano 2014 na categoría de Música Tradicional Galega, un reflexo do respecto que lle ten o sector profesional.