EPISTOLARIO DE EMILIA PARDO BAZÁN A BENITO PÉREZ GALDÓS: CRÓNICCA DE UN ENCUENTRO INTELECTUAL Y SENTIMENTAL
Este epistolario —precedido de un riguroso estudio literario, crítico y, en buena medida, personal, y dotado de un exahustivo aparato crítico— incorpora 98 cartas manuscritas, que la condesa de Pardo Bazán dirigió durante treinta y dos años a un destinatario muy especial, Benito Pérez Galdós. Un conjunto de cartas que, además de su evidente interés literario, dada la relevancia de la remitente y su destinatario, han suscitado una gran expectación en el público lector en general, por la naturaleza amistosa, amorosa y aun íntima que las misivas manifiestan. Aunque no puede darse el corpus por cerrado, pues pudieran aparecer en el futuro otras cartas, esta riqueza epistolar exigía ya una publicación monográfica que, en su conjunto, refiere la crónica de un encuentro, sentimental e intelectual, doblemente sugestivo.
- Un corpus de 98 cartas: O volume fixa textualmente e anota de xeito minucioso un conxunto de 98 cartas manuscritas enviadas por Doña Emilia a Galdós entre os anos 1883 e 1915. [1, 2, 3]
- Unha correspondencia asimétrica: Case a totalidade das cartas conservadas son as de Pardo Bazán; da autoría de Galdós apenas se conserva unha misiva de 1883. [1]
- Laboratorio literario: As cartas funcionan como un espello da fervenza cultural da época. Nelas debátese sobre as correntes do Naturalismo, o Realismo e as novidades literarias que chegaban de París. [1, 2]
- Apoio e estratexia: Amósase a profunda admiración mutua. Pardo Bazán comparte con Galdós as súas lecturas, corrixe textos e busca o seu consello para abrirse paso nun mundo literario copado por homes. [1, 2]
- De amigos a amantes: O epistolario reflicte a evolución do seu afecto, transitando desde o respecto profesional inicial ata unha apaixonada e fuxidía relación amorosa de dous anos, para acabar nunha sólida amizade madura. [1, 2]
- Linguaxe íntima e audaz: Sorprende a modernidade coa que a escritora expresa o seu desexo e a súa paixón, usando alcumes cariñosos hoxe célebres como "Miquiño mío" ou "Ratonciño". [1]
- Muller libre e feminista: As cartas confirman o perfil dunha muller adiantada ao seu tempo, que defende a súa independencia económica, a súa liberdade sexual e afectiva, e a igualdade intelectual fronte aos prexuízos decimonónicos. [1, 2]
____
Editorial: USC 2021
Idioma: Castellano
Páxinas: 380
ENSAIO
ESPISTOLARIO
BENITO PÉREZ GALDÓS
BIBLIOTECA EMILIA PARDO BAZÁN