O volume Medea. Fedra de Lucio Anneo Séneca, publicado por Rinoceronte Editora, é unha novidade editorial de abril de 2026 dentro da súa prestixiosa colección Vétera (número 58). Trátase da primeira vez que estas dúas pezas fundamentais do teatro romano se editan xuntas traducidas directamente ao galego.
Datos clave da edición
- Tradución: Realizada do latín por Fernando Domènech Rey.
- Edición de serie: A cargo de Raúl Gómez Pato.
- Formato: Encaadernación en rústica (peto), con 144 páxinas.
- Estilo de tradución: Apóstase pola libre versificación para manter a beleza lírica, a forza dos diálogos e a intensidade dos monólogos de Séneca sen afastar o texto do lector actual. Inclúe unha introdución e notas aclaratorias sobre mitoloxía, filosofía e xeografía antiga.
O contido do libro
O volume recolle dúas das traxedias máis humanas, escuras e complexas do autor cordobés:
- Medea: Trata a desesperada e cruel vinganza de Medea tras ser abandonada por Jasón, quen decide casar coa filla do rei de Corinto. Séneca centra a obra na paixón e na ira humana por riba do plano divino.
- Fedra: Narra a rechamante e tráxica paixón de Fedra cara ao seu fillastro Hipólito, desencadeando un drama de rexeitamento, mentiras e culpa.
O diálogo entre as dúas obras
A editorial destaca que as dúas pezas dialogan de forma directa entre si. Ambas as dúas protagonistas comparten o illamento, o exilio lonxe da súa terra e o abandono ou traizón por parte de maridos infieis, converténdose nas dúas heroínas máis modernas e psicolóxicas da obra de Séneca.
A traxedia de Séneca ten algo que a fai especialmente moderna: os deuses non moven os fíos. Son os seres humanos —coas súas paixóns, as súas decisións, os seus abismos interiores— os verdadeiros protagonistas do drama. E dentro da súa obra, Medea e Fedra son as criaturas máis vivas e complexas que creou: dúas mulleres devastadas por conflitos que non teñen saída fácil, dúas heroínas que o lector non esquece. Pero hai máis. Máis alá de cada historia por separado, estas dúas traxedias dialogan entre si de xeito sorprendente: a orixe das protagonistas, o illamento ao que foron condenadas, o exilio lonxe da súa terra, o abandono por parte de maridos infieis… Todo iso tece entre elas un vínculo case secreto que as une e as enriquece mutuamente. Esta tradución quixo estar á altura desa riqueza. Apostamos pola libre versificación para devolver ao galego a beleza lírica dos coros, a contundencia sentenciosa dos diálogos e a intensidade case barroca dos grandes monólogos, sen perder o ton retórico que define a Séneca, pero tamén sen afastar o texto do lector de hoxe. Para que nada quede escuro, a introdución e as notas acompañan estes versos de cerca: porque Séneca escribe desde un mundo cargado de filosofía, mitoloxía, maxia, astronomía e xeografía antiga, e coñecer ese mundo é, tamén, parte do pracer da lectura.
____
Editorial: Rinoceronte 04-2026
Idioma: Galego
Páxinas: 144
TEATRO
CLÁSICOS GRECOLATINOS