Coplas analfabetas é un proxecto literario que afonda na tradición oral galega recuperando a forza das coplas como forma de transmisión da memoria e da identidade colectiva. Inspirado na figura de María Dominga Cordeiro García, madriña do autor, unha muller analfabeta, pero portadora dun vasto repertorio de cantigas populares, este libro busca dignificar a voz das persoas silenciadas pola historia. A obra estrutúrase en dúas partes: «Coplas analfabetas e revolucionarias», que denuncia a inxustiza social, a desigualdade e o esquecemento das clases populares, e «Coplas de vida trala morte», cunha reflexión poética sobre o paso do tempo, a memoria e a transcendencia. No eido literario, a obra bebe da tradición rosaliana e conta cun limiar de Anxo Angueira. No que atinxe á musica, baixo a coordinación de Eugenia Sanmartín, reúne destacadas voces da escena galega, como Barahunda, Davide Salvado ou Carmen Penim, que adaptan as coplas á sonoridade contemporánea. No referido á parte plástica, a obra de cuberta e interiores pertence á pintora María do Carme Quinteiro Alonso. Máis aló do seu valor estético, Coplas analfabetas é un proxecto de recuperación e posta en valor do patrimonio cultural galego, é un canto á memoria e á identidade, unha homenaxe á palabra transmitida de xeración en xeración e unha aposta pola cultura galega como espazo de creación, reivindicación e futuro.
O AUTOR
Antonio Tizón Barral (Aranga, A Coruña, 2 de xullo de 1960) é un escritor, xornalista e docente galego. A súa traxectoria profesional e literaria destaca por un profundo compromiso coa visibilización e a deconstrución dos estigmas arredor da saúde mental, unha temática que atravesa de xeito transversal gran parte da súa produción creativa.
Formación e traxectoria profesional
Licenciado en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid, Tizón exerceu activamente coma xornalista. Posteriormente, traballou durante máis de vinte anos coma profesor de diversas materias nas Escolas de Arte e Superiores de Deseño de Ourense, Santiago de Compostela e A Coruña.
A súa carreira docente e xornalística tivo que interromperse tras concedérselle unha incapacidade permanente por mor do trastorno bipolar que padece, unha experiencia vital que el mesmo reconverteu en motor de creación literaria e activismo social.
A pentaloxía criminal do comisario Sánchez Pereiro
O seu maior recoñecemento no eido da narrativa de xénero negro débese á creación dunha serie policial única nas letras galegas. A través do personaxe do policía Xosé Sánchez Pereiro, Tizón deseñou unha pentaloxía en clave de thriller que aborda a loucura e as doenzas psíquicas desde múltiples eixes:
- A antesala luminosa (2015, Edicións Xerais) – Obra de tintes autobiográficos que inicia a saga.
- Un home estraño (2018, Edicións Xerais) – Novela galardoada co Premio Internacional de Novela Curta Cidade de Ribeira.
- Os incurábeis (2020, Edicións Xerais).
- Lobos doentes (2023, Edicións Xerais).
- Madriña (2026, Editorial Elvira) – O volume multimedia que pon o broche final á serie.
Nota de innovación: Toda esta saga policial foi adaptada a un pioneiro formato de radionovela e podcast emitido por Radio Fene Radiofusión a partir de guións adaptados polo propio autor.
Outras publicacións e proxectos multimedia
Máis alá do xénero negro, Antonio Tizón cultivou o relato curto, o ensaio e unha poesía de carácter marcadamente multidisciplinar:
- Narrativa curta e ensaio: Debutou en 1996 co volume de relatos In medias res. En 2019 gañou o V Certame Internacional de Relatos Cortos sobre Discapacidad co texto Descifrando el significado.
- Non hai espellos nos manicomios (2019): Un ambicioso proxecto multimedia sobre saúde mental (que inclúe libro, música, documental e web interactiva) deseñado para combater o illamento social dos pacientes.
- Poesía: Publicou o poemario Ritmos (1996) e o libro-disco ilustrado Coplas analfabetas (2025).
____
Editorial: ELVIRA 12-2025
Idioma: Galego
Páxinas: 156
NARRATIVA