Acontece ás veces a ternura é o segundo poemario individual escrito por Emilio Xosé Ínsua, publicado no ano 2005 pola prestixiosa editorial Espiral Maior. Con esta obra, o autor viveirense alzouse co IV Premio de Poesía Manuel María (organizado polo Concello de Baralla), un certame de gran relevancia para a lírica galega.
Os trazos fundamentais que definen este libro de poesía son os seguintes:
- Temática intimista: O poemario afonda na busca do afecto, na fraxilidade humana, na nostalxia e na aparición deses pequenos instantes de dozura ("a ternura") que xorden de xeito inesperado no medio da rutina ou da dureza do cotián.
- A xeografía do afecto: A diferenza do seu primeiro libro (Devalar das esperas, 1995), que tiña un ton máis existencial e de desengano, esta obra busca a reconciliación co mundo a través dos sentimentos compartidos e da memoria dos espazos vividos.
- Estilo depurado: A crítica destacou un coidado manexo do ritmo, o uso do verso libre e un ton conversacional, directo pero cargado de imaxes líricas suxestivas e evocadoras.
- Edición de prestixio: O libro conta co deseño característico das coleccións de poesía de Espiral Maior, cunha ilustración abstracta na portada en tons cálidos e ocres.
Este libro consolidou a faceta como poeta de Ínsua, quen malia ser máis coñecido polos seus monumentais ensaios históricos e biografías, demostrou aquí unha sensibilidade lírica moi persoal e valorada pola crítica.
O AUTOR
Emilio Xosé Ínsua López (nado en Viveiro, Lugo, en 1967) é un recoñecido escritor, profesor e investigador galego. Destaca como un dos ensaistas e divulgadores máis rigorosos no ámbito da historia literaria, o patrimonio cultural e a memoria histórica de Galicia.
A súa traxectoria profesional e intelectual artéllase en varias frontes:
A súa traxectoria profesional e intelectual artéllase en varias frontes:
Formación e Labor Docente
- Doutor en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela (USC). Dedicou a súa tese de doutoramento á figura histórica de Antón Villar Ponte.
- Traballa como profesor de Lingua e Literatura Galega no ensino secundario, exercendo a docencia no IES A Basella en Vilanova de Arousa.
- É coautor de diversos manuais escolares, libros de texto e unidades didácticas sobre lingua galega e literatura para o Bacharelato.
Investigación, Ensaio e Literatura
O seu campo de estudo abrangue as primeiras décadas do século XX en Galicia, a xeración das Irmandades da Fala e o exilio galego, así como monografías de grandes creadores.
- Principais Biografías e Ensaios: Investigou a fondo a personaxes como Maruja Mallo (traballo co que gañou o Premio Ánxel Fole en 2009 xunto a Carlos Nuevo), Lois Tobío, Manuel María, Xosé María Díaz Castro e Antón Villar Ponte. Entre os seus ensaios destaca Común temos a patria (2018), galardoado co Premio Ramón Baltar Feijoo.
- Creación Poética: Aínda que é máis coñecido polos seus ensaios, publicou os poemarios Devalar das esperas (1995) e Acontece ás veces a ternura (2005).
Activismo Cultural e Medios
- É un participante moi activo no tecido cultural galego. Foi socio fundador do Seminario de Estudos Terra de Viveiro e colabora activamente na asociación ProLingua.
- Forma parte dos consellos de redacción de prestixiosas cabeceiras galegas, sendo o coordinador da revista de cultura marítima Nova Ardentía e membro activo de Aulas Libres e da Revista Galega de Educación. Tamén escribe regularmente en medios locais coma o Heraldo de Vivero.
Premios Destacados
Ao longo da súa carreira recibiu importantes distincións no eido da investigación, entre as que destacan o Premio Ramón Piñeiro de Ensaio (2004), o Premio Ánxel Fole en dúas ocasións (2002 e 2009) e o Premio de Investigación Irmandiños (1996).
____
Editorial: ESPIRAL MAIOR 2005
Idioma: Galego