é a cuarta e penúltima novela da saga policial protagonizada polo inspector Xosé Sánchez Pereiro, escrita por Antonio Tizón e publicada en xaneiro de 2023. Nesta obra, o xénero negro serve de canle para unha fonda viaxe cara á escuridade criminal, o trauma social e as zonas grises da xustiza.
O argumento central
A acción arranca cun achado macabro nun dos espazos máis emblemáticos de Galicia:
- O primeiro crime: Ao pé da Torre de Hércules, na Coruña, aparece o cadáver dun home. Na súa chaqueta atópase un misterioso logotipo dunha bandeira rusa e as direccións de tres prostíbulos.
- A lei do talión: Este asasinato desencadea unha serie de crimes encadeados que contan con diferentes autorías, pero que comparten un nexo común: o desexo latente de vinganza e a aplicación estricta do "ollo por ollo, dente por dente".
- O policía acurralado: O inspector Sánchez Pereiro vese envolto nesta espiral ata o punto de mimetizarse cos propios criminais, transformándose el mesmo nun "lobo doente" que loita pola pura supervivencia no medio do caos.
O contexto e a crítica social
Fiel á poética e o compromiso do autor, Lobos doentes destaca por deconstruír a realidade a través de varios eixes de crítica explícita:
- Homenaxe a Rosalía de Castro e a xustiza popular: O propio título da novela está extraído do célebre poema de Rosalía de Castro "A xusticia pola man". Tizón utiliza esta referencia para analizar o peso da vinganza nunha sociedade onde a xustiza oficial semella fallar, forzando os marxes a actuar por conta propia.
- O marco histórico do 11-M: A trama enclávase temporal e historicamente nun contexto moi delicado da historia recente de España: os atentados de Madrid do 11 de marzo de 2004 e o clima político, conspiranoico e social que se derivou deles.
- A impunidade do poder e a saúde mental: O libro afonda en dúas das grandes teimas da narrativa de Tizón. Por un lado, a denuncia de como as altas esferas do poder gozan de impunidade fronte ao crime organizado. Polo outro, o debate ético sobre as liñas difusas que separan a loucura (o trastorno mental) da pura maldade.
- A escuridade da explotación: A narración pon tamén o foco na prostitución e na trata, intentando descifrar e denunciar a crueldade que rodea a explotación sexual nun mundo globalizado. [1, 2]
Ao pé da Torre de Hércules aparece o cadáver dun home que agocha na chaqueta o logotipo dunha bandeira rusa e o enderezo de tres prostíbulos. Este será o primeiro dunha serie de crimes que remiten a diferentes autorías que semellan ter un só punto en común: a aplicación da lei do talión. Esta novela, na que o policía Sánchez Pereiro se transforma noutro dos moitos lobos e lobas doentes que loitan pola supervivencia, débelle o título ao poema de Rosalía «A xusticia pola man». Antonio Tizón aproveita este contexto para afondar na temática recorrente da vinganza, enlazada co 11-M como marco histórico da trama, e volve incidir, como en obras anteriores, na impunidade do poder fronte ao crime ou na confusión entre a loucura e a maldade. Aínda que agora, en «Lobos doentes», a narración intenta tamén descifrar a escuridade que rodea certas tendencias sexuais.
O AUTOR
Antonio Tizón Barral (Aranga, A Coruña, 2 de xullo de 1960) é un escritor, xornalista e docente galego. A súa traxectoria profesional e literaria destaca por un profundo compromiso coa visibilización e a deconstrución dos estigmas arredor da saúde mental, unha temática que atravesa de xeito transversal gran parte da súa produción creativa.
Formación e traxectoria profesional
Licenciado en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid, Tizón exerceu activamente coma xornalista. Posteriormente, traballou durante máis de vinte anos coma profesor de diversas materias nas Escolas de Arte e Superiores de Deseño de Ourense, Santiago de Compostela e A Coruña.
A súa carreira docente e xornalística tivo que interromperse tras concedérselle unha incapacidade permanente por mor do trastorno bipolar que padece, unha experiencia vital que el mesmo reconverteu en motor de creación literaria e activismo social.
A pentaloxía criminal do comisario Sánchez Pereiro
O seu maior recoñecemento no eido da narrativa de xénero negro débese á creación dunha serie policial única nas letras galegas. A través do personaxe do policía Xosé Sánchez Pereiro, Tizón deseñou unha pentaloxía en clave de thriller que aborda a loucura e as doenzas psíquicas desde múltiples eixes:
- A antesala luminosa (2015, Edicións Xerais) – Obra de tintes autobiográficos que inicia a saga.
- Un home estraño (2018, Edicións Xerais) – Novela galardoada co Premio Internacional de Novela Curta Cidade de Ribeira.
- Os incurábeis (2020, Edicións Xerais).
- Lobos doentes (2023, Edicións Xerais).
- Madriña (2026, Editorial Elvira) – O volume multimedia que pon o broche final á serie.
Nota de innovación: Toda esta saga policial foi adaptada a un pioneiro formato de radionovela e podcast emitido por Radio Fene Radiofusión a partir de guións adaptados polo propio autor.
Outras publicacións e proxectos multimedia
Máis alá do xénero negro, Antonio Tizón cultivou o relato curto, o ensaio e unha poesía de carácter marcadamente multidisciplinar:
- Narrativa curta e ensaio: Debutou en 1996 co volume de relatos In medias res. En 2019 gañou o V Certame Internacional de Relatos Cortos sobre Discapacidad co texto Descifrando el significado.
- Non hai espellos nos manicomios (2019): Un ambicioso proxecto multimedia sobre saúde mental (que inclúe libro, música, documental e web interactiva) deseñado para combater o illamento social dos pacientes.
- Poesía: Publicou o poemario Ritmos (1996) e o libro-disco ilustrado Coplas analfabetas (2025).
____
Editorial: Xerais 01-2023
Idioma: Galego
Páxinas: 312
NOVELA NEGRA
THRILLER POLICÍACO
SAGA XOSÉ SANCHÉZ PEREIRO