LOS GERMANOS NAVEGANTES Y LA ARRIBADA DE LOS SUEVOS EN GALICIA

• Exese de fontes primarias: O autor analiza ao detalle os escritos de Hidacio de Chaves (bispo coetáneo aos feitos) e do historiador Paulo Orosio. 
• Testemuños de navegación: Desentraña as escasas pero valiosas mencións documentais que estes cronistas deixaron sobre as viaxes, incursións e frotas de embarcacións no litoral galego. 

• Rutas marítimas atlánticas: Estuda a vixencia das correntes e vías de navegación que unían os portos do norte de Europa co norte da Galia, Britania e o mar de Galicia no Baixo Imperio romano. 
• Pegadas materiais: Vincula os achados e a dispersión de obxectos arqueolóxicos co comercio e os movementos migratorios xermánicos por mar. 

• A dorna galega: Un dos puntos máis fascinantes do libro é a análise etnográfica das embarcacións tradicionais de Galicia.
• Influencia do norte: Alonso Romero sostén que certos deseños e trazos de construción naval presentes no litoral galego (como na célebre dorna) manteñen unha herdanza construtiva directa da carpintería de ribeira propia do norte de Europa e os pobos nórdicos. 

• O libro non se limita en exclusiva aos suevos, senón que estuda a arribada doutros pobos xermánicos e bárbaros (como os vándalos) que tamén tocaron as costas da antiga Gallaecia.

Poca o ninguna atención le han prestado los historiadores a las relaciones marítimas que tenía el pueblo suevo en un amplio territorio al que llamaban Gallaecia, situado en el noroeste de la Península Ibérica. Posiblemente porque son muy escasas las noticias históricas que se conocen sobre los navegantes suevos. La fuente de información más cercana a su estancia en Gallaecia se encuetra en las obras de Hidacio y de Orosio; cuyos testimonios relacionados con los viajes marítimos se analizan en este libro, contando con la ayuda complementaria de datos arqueológicos, etnográficos y geográficos sobre el mundo de los suevos y de otros germanos, que por vía marítima también arribaron a las costas de Gallaecia durante los siglos V y VI d.C.

• Apertura dun campo esquecido: A crítica eloxia o valor de Alonso Romero ao adentrarse nun fenómeno moi difícil de rastrexar e historicamente ignorado: as relacións e traxectorias marítimas dos pobos bárbaros. Suliñase que os historiadores tradicionais adoitaban esquecer que o pobo suevo tiña capacidades navegantes ao seu arribar a Gallaecia. 
• Perspectiva multidisciplinar de gran rigor: Valórase moi positivamente como o ensaio non se limita ás escasas fontes textuais clásicas (como Hidacio ou Orosio). Os críticos loan que o autor use de forma complementaria datos xeográficos, arqueolóxicos e, sobre todo, etnográficos.
• Unha tese etnográfica revolucionaria: O punto máis gabado e comentado pola crítica é a análise sobre a dorna galega. Os expertos atopan brillante a argumentación do autor que sostén que certos deseños e trazos construtivos do litoral galego manteñen unha herdanza directa da carpintería de ribeira do norte de Europa e dos pobos xermánicos. 
• Estilo cativador e ameno: As recensións coinciden en que, malia abordar un período complexo (desde a navegación prerromana ata a caída do Imperio), o libro está escrito cun estilo que resulta sumamente entretido e accesible tanto para o público xeral coma para o académico.

O AUTOR
Fernando Alonso Romero
Doctor en Filosofía y Letras por la Universidad de Salamanca. Catedrático jubilado de la Facultade de Filoloxía. Universidad de Santiago de Compostela. Sus diversas publicaciones abarcan principalmente los campos de la etnografía y la arqueología, navegación antigua y pegada marítima y ponen de relieve las relaciones históricas y culturales de Galicia con otras comunidades europeas de la costa atlántica.

____

Editorial: EN SELECTA COMPANHA 03-2025
Idioma: Galego
Páxinas: 230
MAR
SUEVOS EN GALICIA
HISTORIA